راه‌های ارتباط با کودکان کم شنوا

شنوایی رکن اصلی در کسب مهارت‌های زبانی است و کم شنوایی عبارت است از کاهش توانایی شنیدن. این در حالی است که حس شنوایی در ایجاد ارتباط کودک نقش انکار ناپذیری دارد بنابراین لازم است والدین به میزان شنوایی کودک خود توجه زیادی کنند.

هرگونه مشکل در گوش خارجی یا میانی می­تواند مسیر طبیعی عبور صدا به گوش داخلی را مسدود کند و باعث ابتلا به کم شنوایی انتقالی شود. کم شنوایی‌های انتقالی اغلب ملایم یا متوسط است و باعث کم شنوایی در حد ۵۰ تا ۶۰ دسی بل می‌شود.
این نوع از کم شنوایی ممکن است موقتی باشند و به دلایلی مانند عفونت گوش، سرماخوردگی و گرفتگی بینی به وجود آید اما در موارد نادر ممکن است کم شنوایی با گذشت زمان بدتر و به کم شنوایی دائمی تبدیل شوند.
کم شنوایی حسی- عصبی نوعی کم شنوایی دائمی محسوب می‌شود و ممکن است بدتر نیز شود. هرگونه آسیب به سلول­های حساس گوش داخلی می­تواند منجر به این نوع کم شنوایی شود. کم شنوایی حسی- عصبی می‌تواند ملایم، متوسط، شدید یا عمیق باشد.
لازم به ذکر است که ممکن است فردی هر دو نوع کم شنوایی انتقالی و حسی- عصبی را به طور هم­زمان داشته باشد.

وسایل کمک شنوایی
کودک قبل از یادگیری زبان، نخستین ارتباطات خود را با حالات چهره، مانند لبخند و دیگر اشارات و حالات بدنی انجام می­دهد. هدف استفاده از وسایل کمک شنوایی این است که کودک طوری صداهای گفتاری را بشنود که تا حد امکان گفتار و زبان او به طور طبیعی رشد کند.
سمعک یکی از وسایل کمک شنوایی است که بیمار با استفاده از آن اصوات را بلند و واضح می­شنود. برای کودکان از انواع سمعک پشت گوشی، داخل گوشی یا جیبی می‌توان استفاده کرد. البته بیشتر نوزادان باید از سمعک­های پشت گوشی استفاده کنند. صدایی که میکروفون جمع آوری می­کند از طریق آمپلی فایر تقویت و به وسیله­ی یک لوله و قالب به گوش منتقل می­شود. قالب باید دقیقا داخل گوش قرار گیرد تا بهترین کیفیت صدا ایجاد شود.

روش­های ارتباطی
ما به روش­های مختلف با دیگران از جمله افراد ناشنوا ارتباط برقرارمی­کنیم، مانند روش­های زبان اشاره، شفاهی- شنیداری و شنوایی- کلامی می­توان اشاره کرد. روش شفاهی- شنیداری روشی است که بر استفاده از توان کم شنوایی و لب خوانی برای یادگیری زبان تأکید می­کند. روش شنوایی – کلامی مشابه روش شفاهی – شنیداری است اما از لب خوانی در آن استفاده نمی‌شود. معمولاً این روش را شنوایی فعال می­نامند.
در زبان اشاره از اشکال دست، بدن و چهره برای انتقال کلمات و مفاهیم استفاده می­شود. زبان اشاره یک زبان مجزا است که دارای واژگان و قواعد گرامری خاص خود است. ارتباط کلی نیز یکی از روش­های توانبخشی است که در آن از راهبردهای روش شفاهی – شنیداری و روش اشاره استفاده می­شود.
اگر چه هر یک از این روش­ها ویژگی­های جداگانه­ای دارند اما برخی والدین از ترکیب آن­ها برای ارتباط با فرزند خود استفاده می‌کنند. برخی والدین در ارتباط با فرزندشان از گفتار استفاده می‌کنند، اما برخی دیگر ممکن است گفتار و اشاره را به طور همزمان به کار گیرند. برخی والدین نیز ممکن است خودشان کم شنوا باشند و برای ارتباط با کودک خود از ارتباط شفاهی- شنیداری یا زبان اشاره استفاده کنند. روش‌های ارتباطی مورد استفاده شما ممکن است بسته به وضعیت مدرسه یا دیگر عوامل در طول زمان تغییر کند.

دیدگاه خود را ارسال کنید

چهار × 4 =

  • آخرین مطالب

  • آرشیو مطالب